|
Dr T.A. Grotowski przedstawia zastosowanie implantu natychmiastowego.
SAMOTNĄCA ŚRUBA BIKORTYKALNA wg. Dr Dina Garbaccio - ITALIA |
|
|||
![]() |
||||
|
|
||||
|
W związku z coraz szerszym zainteresowaniem ze strony pacjentów i lekarzy stomatologów możliwością zastosowania implantów (wszczepów) wewnątrzkostnych, celowe wydaje się przedstawienie w sposób uproszczony niezbędnych informacji dotyczących wszczepu śruby Bikortykalnej. Ryc. 1 Badania nad wszczepem i pierwsze próby zastosowania zostały przprowadzone w 1970 roku przez włoskiego lekarza Dr Dino Garbaccio, twórcy i pioniera BIKORTYKALIZMU tj. idei wykorzystania części zbitej kości (tzw. warstwy kortykalnej, korowej - ryc. 1), charateryzującej się odmienną aniżeli część gąbczasta strukturą co pozwala na natychmiastowe wykonanie protezy. Fakt ten wyróżnia implant Garbaccia w sposób szczególny spośród wszystkich spotykanych dziś (ok. 2 tys.) wszczepów. Śruba Garbaccia może być zastosowana we wszystkich spotykanych przypadkach braków zę bowych pacjenta (ryc. 2 i 3), prawie niezależnie od wieku. Ryc. 2 W przypadkach braku pojedynczych zębów zwłaszcza w przednim odcinku szczęki czy żuchwy, zastosowanie wszcepu Garbaccia (zwłaszcza u młodzieży) znajduje wskazania wręcz bezwzględne, pozwalając uniknąć szlifowania często zdrowych sąsiadujących zębów pacjenta celem wykonania protezy stałej (mostu). Ryc. 3 Tak pojęta implantologia jest metodą rozszerzającą zakres rehabilitacji protetycznej, z drugiej zaś strony zastosowanie śruby Bikortykalnej zapobiega resorpcji tj. trwałemu zanikowi twardych tkanek podłoża (tkanki kostnej) pełniąc oprócz rehabilitacji również funkcję profilaktyczną. W tym konkretnym przypadku (tj. pojedynczy brak zęba) filar protetyczny uzyskany dzięki śrubie Garbaccia pozwoli na wykonanie pojedynczej korony w przeciągu około 30 minut, a nie jak to się stosuje w technikach dwufazowych po upływie okresu 3 lub 6 miesięcy. Wszczep śruba Bikortykalna z uwagi na swą konstrukcję odpowiada charakterystyką implantowi idealnemu, co można przedstawić w następujących punktach: . Ryc. 4 5. Maksymalna adaptacja w stosunku do różnych stosowanych rozwiązań protetycznch.
|
||||
Schemat - budowa wszczepu ![]() Elementy wszczepu -śruby bikortykalnej: a) zakończenie (łeb śruby) b) trzon śruby c) gwint śruby (widoczne są charakterystyczne klinowe wcięcia) d) część wprowadzająca (czub śruby) |
||||
|
|
||||